Μέλλον ή κάδος ανακύκλωσης;

Σχεσεις καλες, σχεσεις προβληματικες, σχεσεις με προοπτικη, σχεσεις για σκουπιδια.
Αλεξανδρουπολη πήγα το τριήμερο, σε φίλους από τα παλιά, τον Γ. και την Ε.. Ενα ζευγαρι που από τα 24 είναι μαζί και τώρα έχουν 3 παιδία, 2 σπίτια, 2 δουλειές και 1 δανειο. Περίμενα πώς και πώς να πάω να τους δω μετά από 7 χρόνια και εκείνοι με περίμεναν με πολύ αγωνία. Ήθελα να δώ πως μπόρεσαν και τα κατάφεραν! Έχουν μια σχέση καλή μεταξύ τους, και είναι εκεί για να μου ξυπνήσουν τα σκέψεις του πως να βρείς την "Υπέροχη οικογένεια", ή τουλάχιστον πώς να φτιάξεις μια... Συναισθήματα σταθερότητας, δεμένης οικογένειας, απημένης, όπου ο καθένας μπορεί να εκφράζεται με τον δικό του τρόπο, χωρίς να καπελώνεται.Ζούνε όλοι μαζί 6 (μένει και η γιαγιά μαζι) άτομα, ευχαριστημένα, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Τελικά ήταν δύο άνθρωποι που ήθελαν το ίδιο πράγμα και το πέτυχαν. Οι ανάγκες τους εξελίχθηκαν μαζί κατά τον ίδιο τρόπο. Είναι εκπληκτικό!
Που μπορείς όμως να το βρείς;Τι γίνονται όλα έκείνα τα ζευγάρια που ο ένας με τον άλλον έχουν διαφορετικές ανάγκες στην πορεία;Που καταλήγει η σχέση όταν είναι αλληλοσυγκρουόμενες οι επιθυμίες;Υποκύπτεις;Συμβιβάζεσαι;Και αν αυτό είναι ενάντια στον αυτοσεβασμό σου;
Καθαρά Δευτέρα: Ο Γ. μόλις ξύπνησε.Το πρώτο πράγμα που άκουσε ήταν:"Πρέπει να πάρουμε μια απόφαση.Σκέψου που πρέπει να πάμεγια φαγητό."Δεν τον είδε καθόλου.Δεν υπήρξε το "καλημέρα, πως είσαι;κοιμήθηκες καλά;", κάτι τελοσπάντων που να δείχνει ότι εντάξει σε είδα ότι ξύπνησες, ότι είσαι έτσι που είσαι και μετά ότιδήποτε άλλο.
Για πόσο μπορείς να το αντέξεις αυτό; Για πόσο μπορείς να είσαι αόρατος για τον άλλο;Τι μπορείς να κάνεις για να σε δεί ο άλλος πραγματικά;Όχι να σε καταλάβει; Απλά να σου πεί:"Βλέπω ότι μόλις τώρα ξύπνησες και προφανώς θα θέλεις να πιείς καφέ και να μην μιλήσεις σε κανένα.Μόλις τα κάνεις όλα αυτά σκέψου σε παρακαλώ και πού να πάμε για φαγητο;"Είναι απλό και χωρίς καθόλου συναίσθημα, η διαφορά είναι ότι είσαι ορατός στον άλλο. Ο Γ. είπε:"Ε. ασε με να χαρείς, μόλις ξύπνησα, θα δούμε που θα πάμε αργότερα".Δηλαδή εσύ μπορεί να μην με βλέπεις αλλά εγώ σου υπενθυμίζω ότι υπάρχω. Αυτός/αυτή είμαι και θα κάνω τα πράγματα όπως εγώ μπορώ.
Τι γίνεται όμως όταν δεν μιλάς; Όταν δεν δείχνεις τι είσαι στον άλλον; Όταν νομίζεις πως αν πεις κάτι που θέλεις τόσο πολύ, κάτι που δηλώνει ποιός είσαι και τι θέλεις, θα οδηγήσεις τα πράγματα σε έναν τρελό κατήφορο από τον οποίο δεν θα μπορέσεις να ξεφύγεις; Η Ρ., άλλη φίλη, που εκείνο το τριήμερο ήταν στην Θεσσαλονίκη είναι κλασσικό παράδειγμα. Ήθελε σχέση.Βρήκε μια.Της άρεσε, πέρναγε καλά.Ηθελε να πάει το πράγμα λίγο πιο σταθερά.Να γίνει γνωστό πχ στους φίλους.Δεν το ανέφερε, φοβόταν. Όταν έγινε, ήταν πια αργά. Όπως αυτό το τόσο σημαντικό πράγμα για αυτήν, η αναφορά ότι είναι μαζί με τον Γ., έτσι και άλλα πολύ ιδιαίτερα και σημαντικής σημασίας θέματα δεν τόλμησε να αγγιξει ποτέ σε αυτόν. Το αποτέλεσμα είναι ένα. Δεν μιλάς, δεν θα πάρεις ποτέ αυτό που θές. Ο άλλος δεν είναι θεός να μαντέβει τις επιθυμίες σου και την δική σου λογική στα πράγματα.Η σχέση θέλει πάντα δύο. Και δεν χρειάζεται ό ένας να ζεί μέσα από τον άλλον. Δεν χρειάζεται να θάβεται εκεί, στο βωμό την σχέσης. Μόνο να μπορεί να εκτίθεται, έτσι όπως είναι, με σεβασμό στην διαφορετικότητα του άλλου, και όλα θα πάνε καλά.
(το σενάριο λέει ότι και να χωρίσεις πάλι καλά θα πάνε τα πράγματα, γιατί θα μάθεις να μιλάς και θα ξέρεις καλύτερα στον επόμενο...)-Ίσως αυτό έκανε τα παιδία να μείνουν μαζί.