Ολα από την αρχή!

Και τελικα το εκανα...
Εφυγα, τωρα ειμαι σε αλλη πολη, σε αλλη χωρα. Και συνεχίζω, ή τουλάχιστον συνέχιζα την ίδια ιστορία...Δουλειά, σπίτι, ψώνια...Τίποτε διαφορετικό...Νόμιζα, έτσι το έβλεπα. Αρκεί μια εικόνα, μια λέξη να σου γυρίσει το μυαλό. Είχα ξεχάσει ποιά ήμουν τελείως. Τα τελευταία 3 χρόνια ήμουν πολύ απασχολημένη να γνωρίσω το "κλειδωμένο" από πάντα εαυτό που ξέχασα τελείως αυτόν που πάντα ήξερα. Τον πιο διασκεδαστικό, τον πιο ανέμελο, αυτόν που δεν έχει πλάνο τα Σαββατοκύριακα και τις διακοπές...που μπορει να ξεκινησει για Αθήνα και να βρεθεί στη Γερμανία. Αυτόν τον είχα ξεχάσει τελείως. Σαν να τον είχα διαγράψει. Ύπάρχει όμως, και τελικά επανήρθε να μου θυμίσει ότι υπάρχουν πολλά πράγματα εκεί έξω που δεν έχω ακόμα κάνει και πολλούς ανθρώπους που δεν έχω γνωρίσει, και το σημαντικότερο ότι είμαι/έχω πολύ περισσότερα κομμάτια που δικαιούνται να βγούν στην επιφάνεια. Και κάποια από αυτά μπορώ να τα ανασύρω αναπάσα στιγμή γιατί τα αναγνωρίζω καλύτερα. Είναι πολύ διασκεδαστικό να παίζεις. Το να γνωρίζεις από πρίν, είναι βαρετό. Το να παίζεις όμως, είναι ανατριχιστικά ξεσηκωτικό! Χαρτιά ! Πως είναι όταν δεν έχεις μαρκαρισμένη τράπουλα, όμως ξέρεις να μετράς και τα μελετάς τον αντίπαλο. Να γουστάρεις κάθε φορά που ένα ακόμα χαρτί τραβιέται και μπορεί να αλλάξει όλο το σκηνικό. Που μπορεί από προβάδισμα να είσαι τελευταίος!
Αυτή την αίσθηση είχα να την νιώσω από τότε που γνώρισα το playback θέατρο!!! Αυτοσχεδιασμός σε σώμα, συναίσθημα και μυαλό! Ελευθερία. μμμμ... Τίποτε δεδομένο, τίποτε παλιό. Όλα από την αρχή!