Μέλλον ή κάδος ανακύκλωσης;

Σχεσεις καλες, σχεσεις προβληματικες, σχεσεις με προοπτικη, σχεσεις για σκουπιδια.
Αλεξανδρουπολη πήγα το τριήμερο, σε φίλους από τα παλιά, τον Γ. και την Ε.. Ενα ζευγαρι που από τα 24 είναι μαζί και τώρα έχουν 3 παιδία, 2 σπίτια, 2 δουλειές και 1 δανειο. Περίμενα πώς και πώς να πάω να τους δω μετά από 7 χρόνια και εκείνοι με περίμεναν με πολύ αγωνία. Ήθελα να δώ πως μπόρεσαν και τα κατάφεραν! Έχουν μια σχέση καλή μεταξύ τους, και είναι εκεί για να μου ξυπνήσουν τα σκέψεις του πως να βρείς την "Υπέροχη οικογένεια", ή τουλάχιστον πώς να φτιάξεις μια... Συναισθήματα σταθερότητας, δεμένης οικογένειας, απημένης, όπου ο καθένας μπορεί να εκφράζεται με τον δικό του τρόπο, χωρίς να καπελώνεται.Ζούνε όλοι μαζί 6 (μένει και η γιαγιά μαζι) άτομα, ευχαριστημένα, ο καθένας με τον δικό του τρόπο. Τελικά ήταν δύο άνθρωποι που ήθελαν το ίδιο πράγμα και το πέτυχαν. Οι ανάγκες τους εξελίχθηκαν μαζί κατά τον ίδιο τρόπο. Είναι εκπληκτικό!
Που μπορείς όμως να το βρείς;Τι γίνονται όλα έκείνα τα ζευγάρια που ο ένας με τον άλλον έχουν διαφορετικές ανάγκες στην πορεία;Που καταλήγει η σχέση όταν είναι αλληλοσυγκρουόμενες οι επιθυμίες;Υποκύπτεις;Συμβιβάζεσαι;Και αν αυτό είναι ενάντια στον αυτοσεβασμό σου;
Καθαρά Δευτέρα: Ο Γ. μόλις ξύπνησε.Το πρώτο πράγμα που άκουσε ήταν:"Πρέπει να πάρουμε μια απόφαση.Σκέψου που πρέπει να πάμεγια φαγητό."Δεν τον είδε καθόλου.Δεν υπήρξε το "καλημέρα, πως είσαι;κοιμήθηκες καλά;", κάτι τελοσπάντων που να δείχνει ότι εντάξει σε είδα ότι ξύπνησες, ότι είσαι έτσι που είσαι και μετά ότιδήποτε άλλο.
Για πόσο μπορείς να το αντέξεις αυτό; Για πόσο μπορείς να είσαι αόρατος για τον άλλο;Τι μπορείς να κάνεις για να σε δεί ο άλλος πραγματικά;Όχι να σε καταλάβει; Απλά να σου πεί:"Βλέπω ότι μόλις τώρα ξύπνησες και προφανώς θα θέλεις να πιείς καφέ και να μην μιλήσεις σε κανένα.Μόλις τα κάνεις όλα αυτά σκέψου σε παρακαλώ και πού να πάμε για φαγητο;"Είναι απλό και χωρίς καθόλου συναίσθημα, η διαφορά είναι ότι είσαι ορατός στον άλλο. Ο Γ. είπε:"Ε. ασε με να χαρείς, μόλις ξύπνησα, θα δούμε που θα πάμε αργότερα".Δηλαδή εσύ μπορεί να μην με βλέπεις αλλά εγώ σου υπενθυμίζω ότι υπάρχω. Αυτός/αυτή είμαι και θα κάνω τα πράγματα όπως εγώ μπορώ.
Τι γίνεται όμως όταν δεν μιλάς; Όταν δεν δείχνεις τι είσαι στον άλλον; Όταν νομίζεις πως αν πεις κάτι που θέλεις τόσο πολύ, κάτι που δηλώνει ποιός είσαι και τι θέλεις, θα οδηγήσεις τα πράγματα σε έναν τρελό κατήφορο από τον οποίο δεν θα μπορέσεις να ξεφύγεις; Η Ρ., άλλη φίλη, που εκείνο το τριήμερο ήταν στην Θεσσαλονίκη είναι κλασσικό παράδειγμα. Ήθελε σχέση.Βρήκε μια.Της άρεσε, πέρναγε καλά.Ηθελε να πάει το πράγμα λίγο πιο σταθερά.Να γίνει γνωστό πχ στους φίλους.Δεν το ανέφερε, φοβόταν. Όταν έγινε, ήταν πια αργά. Όπως αυτό το τόσο σημαντικό πράγμα για αυτήν, η αναφορά ότι είναι μαζί με τον Γ., έτσι και άλλα πολύ ιδιαίτερα και σημαντικής σημασίας θέματα δεν τόλμησε να αγγιξει ποτέ σε αυτόν. Το αποτέλεσμα είναι ένα. Δεν μιλάς, δεν θα πάρεις ποτέ αυτό που θές. Ο άλλος δεν είναι θεός να μαντέβει τις επιθυμίες σου και την δική σου λογική στα πράγματα.Η σχέση θέλει πάντα δύο. Και δεν χρειάζεται ό ένας να ζεί μέσα από τον άλλον. Δεν χρειάζεται να θάβεται εκεί, στο βωμό την σχέσης. Μόνο να μπορεί να εκτίθεται, έτσι όπως είναι, με σεβασμό στην διαφορετικότητα του άλλου, και όλα θα πάνε καλά.
(το σενάριο λέει ότι και να χωρίσεις πάλι καλά θα πάνε τα πράγματα, γιατί θα μάθεις να μιλάς και θα ξέρεις καλύτερα στον επόμενο...)-Ίσως αυτό έκανε τα παιδία να μείνουν μαζί.

Κάτι άλλο είναι...

Χθες εκανα sex. Δηλαδή phone sex. Εχω ενα f... body εδώ και 3-4 χρόνια.Είναι μακριά και δεν έχουμε την δυνατότητα να βρισκόμαστε συνεχώς. Έτσι το phone sex είναι το κατάλληλο. Μας κάνει να ξεφεύγουμε, να απολαμβάνουμε την διαδικασία με ένα άλλο τρόπο, εξιτάρει την φαντασία μας στο πως θα μιλήσουμε ο ένας στον άλλο. Για πολλούς είναι δύσκολο ακόμα και από κοντά, δηλαδή όταν υπάρχει άμεση επαφή, φαντάσου να γίνεται και χωρίς αυτή... Είναι άλλη η διάσταση...
Θα μου πείτε βέβαια γιατί δεν βγαίνεις εκεί έξω να βρείς αυτό που θές. Ναι θα μπορούσα, είναι πιο εύκολο όμως, νόμίζω. Είναι τόσο τετριμμένο όλο αυτό: Αγόρι ή Κορίτσι είναι σε μπαρ με παρέα. Κάποιος το προσέχει από απένατι ή κάποιον βλέπει απέναντι. Αποφασίζει να πάει, ή να καλέσει με τα μάτια. Μιλάνε λίγο και η συνέχεια είναι ακατάλληλη για ανηλίκους...
Πόσο καλά μπορείς να περάσεις με κάποιον που τον ξέρεις τόσο λίγο; Είναι δυνατόν να περάσεις εξαιρετικά; Μπορεί να βρεί τα κουμπιά σου από το πρώτο δεκάλεπτο; Ή μήπως θα ξενερώσεις γιατί θα έχει τελειώσει σε ένα δεκάλεπτο; Δεν λέω έχω περάσει ωραία σε one night stand, αλλά πολύ καλύτερα είναι με κάποιον που γνωρίζεις, με κάποιον που έχεις ψαξει και σε έχει ψαξει. Τι θέλει, τι θέλεις...
Η Ρ. μου λέει: "Τι έχεις πάθει;Εσύ δεν ήσουν που κάθε βράδυ αναζητούσες μια καινούρια εμπειρία; Δεν έλεγες ότι το διαφορετικό, το καινούριο, είναι και ξεσηκωτικό;" Ναι είναι, ρε γαμώτο, αλλά είναι και κουραστικό. Πάλι από την αρχή να ψάχνεις, πάλι από την αρχή να δείχνεις στο άλλον ποιος είσαι... Και για ποιό λόγο; Για ένα 3ωρο sex; Είναι και λιγάκι μάταιο, νομίζω, πια, για μένα. Δεν μένει κάτι μετά, ή μάλλον μένει : ένα κενό, ατέλειωτο...
Ο f.. body μου λέει ότι μου λείπει η αγκαλιά, το χάδι, η οικειότητα, η ευθύνη του να μοιραστώ κάτι πιο προσωπικό, κάτι που να διαρκέσει. Εκείνη τη στιγμή κατάλαβα ότι δεν είναι το sex που θέλω, είναι ο έρωτας που μου λείπει ...
Έτσι λοιπόν αποφάσισα να κάνω κάτι ιδιαίτερο με κάποιον ιδιαίτερο άνθρωπο για μένα. Προτιμώ λοιπόν το phone sex με τον Χ. από το live sex με κάποιον τυχαίο. Προτιμώ το alone sex από το nothing else but sex της μιας βραδιάς. Και αναλαμβάνω την ευθύνη της επιλογής μου με όλη μου την ύπαρξη...

skepseis skorpies

Δεν ξερω γιατι ηθελα να γραψω ανοιχτα. Παντα εγραφα σε μενα και για μενα ομως σημερα κατι αλλο με ωθησε να φτιαξω αυτο ...
Χθες γυρισα στην πατριδα μου, ετσι για λιγες μερες ξεκουρασης . Λειπω πολλα χρονια , 16 συνολικα, από τοτε που ημουν σε ηλικια εξερευνησης, αλλα παντα ερχομουν ετσι για να δω τους δικους μου. Αυτη τη φορα ομως κατι αλλο με εκανε να ερθω, κατι σαν ξεκαθαρισμα, κατι σαν εξερευνηση ... Ειδα την γιαγια μου, την μονη ουσιαστικα που μου εμεινε απο την πλευρα του μπαμπα. Μονη, γερασμενη, λιγακι αβοηθητη και μονη πολυ μονη. Δεν ειχε βλεμμα απελπισιας, δεν ειχε βλεμμα στενοχωριας, μονο ενα υφος χαμενο, μια αισθηση οτι δεν ξερει τι συμβαινει, τι ειναι ολα αυτα που περνανε μπροστα απο τα ματια της. Σκεφτικη, και μονιμως αλλου.
Τι να σκεφτονται αραγε οι ανθρωποι σε μεγαλη ηλικια;Τι εχουν στο μυαλο τους;Θυμουνται αραγε τα παλια ή σκεφτονται αυτα που περνανε τωρα; Ποσο μπορουν να επεξεργαστουν ολες τις πληροφοριες που τους δινονται καθημερινα; Ή μηπως δεν τους αφορουν; Ή μηπως επιλεγουν, σοφοτερα, μόνο αυτα που ειναι σημαντικα για αυτους τωρα;
Μου ελεγε συνεχως για το ατύχημα που ειχε. "Με χτυπησε αυτοκίνητο" και μετα από λίγο "Σου ειπα, με χτυπησε αμάξι", και "το χτυπημα το ειδες ". Καλή μου γιαγιά . Πόσο σε σόκαρε αυτό; Πόσα τραυματα να σου άφησε όλη αυτή η αδιαφορία όλων μας που απλά ερχόμαστε να σου πούμε ένα γεία, για να ξαναφύγουμε...Τι να κάνεις άραγε μόνη σου όταν μένεις; Είσαι κάλα;
Χαρηκε πολυ που με ειδε. Μου ελεγε και ξαναλεγε οτι ειμαι το πρωτο της εγγονι και με υπεραγαπαει και πως πολυ της "πονεσε" που ειχε καιρο να με δει...