Νέο νόημα!

Πάντα πίστευα ότι το θέατρο για μένα ήταν μια μορφή εξωτερίκευσης των συναισθημάτων μου. Μια μορφή εκτόνωσης, μια άλλη πραγματικότητα που δεν μπορούσα να μοιραστώ με τον κόσμο, μια δική μου πλευρά που ήταν αδύνατο να εντάξω στην καθημερινότητα, μια ψυχοθεραπεία. Έτσι όταν πριν δυο χρόνια άρχισα τη ατομική βιωματική θεραπεία, σταμάτησα το θέατρο. Για 2 χρόνια πίστευα ότι πλέον δεν μου ήταν απαραίτητο, είχα εκπληρώσει την ανάγκη μου για έκφραση με άλλο τρόπο πια και έτσι δεν έβρισκα το λόγο για να το ξαναρχίσω.
Όλοι μου έλεγαν πόσο ήμουν φτιαγμένη για αυτό, πόσο τους άρεσα και πως δεν έπερεπε να το αφήσω. Η απάντησή μου ήταν ότι δεν θέλω να κάνω πια κάτι έτσι για να το κάνω, για να λέω ότι κάνω κάτι, και ότι αυτό που έκανα δεν με καλύπτει πια. Ήθελα κάτι άλλο. Περνώντας οι μήνες, μια φίλη άρχισε να κάνει το ντεμπούτο της σε μια καινούρια διαδρομή, σαν εκπαιδεύτρια ομάδων σε ένα νέο σχετικά είδος θεάτρου, το Playback theatre. Ήθελα να το δοκιμάσω, αν δώ αν αυτό μπορούσε να μου δώσει κάτι διαφορετικό, κάτι καινούριο. Το άρχισα. Η επανεπαφή με τον κόσμο που είχα αφήσει πίσω μου δεν μου είχε λείψει ιδιαίτερα. Το είδος του θεάτρου με ενδιέφερε όμως έλλειπε κάτι από την νέα μου δραστηριότητα. Έλλειπε το "γιατί".
Γιάτι το κάνω; Γιατί μπήκα σε αυτή τη διαδικασία; Τι θέλω από αυτό; Για αρκετές βδομάδες πήγαινα έτσι, χωρίς απάντηση. Όμως όλο και το ερώτημα μεγάλωνε στο κεφάλι μου. Χρειαζόμουν ένα νόημα για την καινούρια μου διαδικασία. Μέχρι που χθές αφήνοντας τον εαυτό μου να πλεύσει στα βαθιά της διαδικασίας, το ανακάλυψα.
Αποκάλυψη ! Το βρήκα! Η επαφή! Τόσο καιρό πρίν το θέτρο γιαμένα ήταν επαφή με τον εαυτό μου, με τίς βαθύτερες πτυχές αυτού που δεν μπορούσα ούτε στην ίδια μου να παραδεχτώ. Τώρα το θέατρο για μένα είναι η επαφή με τον κόσμο! Είναι η δυνατότητα να ανακατέψω λιγάκι το υγρό μάγμα των γύρω μου. Με σεβασμό, με ενδιαφέρον, με τρυφερότητα. Να δώ αν και τι μου δημιουργει. Να είμαι διαθέσιμη ώστε και οι άλλοι να με δούν , να ανακατέψουν κι εκείνοι το δικό μου υγρό και έτσι δυναμικά να προχωρήσω , για πρώτη φορά, μαζί με άλλους. Όχι όλους. Μόνο εκείνους που εγώ επιλέξω...